Ρωσία: Βομβαρδιστικό σε νέα πλατφόρμα και απογοήτευση για την 5η γενιά καταδρομικών

Στο στούντιο της «Φωνής της Ρωσίας» πραγματοποιήθηκε συζήτηση στρογγυλής τραπέζης, με την ευκαιρία της 100-ης επετείου της Π/Α Ρωσίας και των προοπτικών ανάπτυξης της Πολεμικής Αεροπορίας και της αεροπορικής βιομηχανίας.

Συμμετέχοντες στη συζήτηση  ήταν γνωστοί Ρώσοι στρατιωτικοί και εμπειρογνώμονες της πολεμικής βιομηχανίας, οι οποίοι όπως είναι γνωστό μελετούν προσεκτικά την παγκόσμια εμπειρία.

Σε κύριες τάσεις στην παγκόσμια βιομηχανία ήταν αφιερωμένη η έκθεση του Ιβάν Κουντίσιν, γενικού συντάκτη του εβδομαδιαίου περιοδικού «Η αεροπορική και η πυραυλική τεχνολογία» του Κεντρικού Αεροπορικού Υδροδυναμικού  Ινστιτούτου.

Την τελευταία δεκαετία έχουν αναπτυχθεί σοβαρά τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη ((Unmanned Aerial Vehicle UAV). Μάλιστα, εάν στις αρχές της δεκαετίας του 2000 ο λόγος γίνονταν μόνο για σκάφη κατασκοπείας και παρατήρησης, σήμερα παρατηρείται η μετατόπιση της έμφασης υπέρ των κατασκοπευτικών-επιθετικών UAV. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο διαγωνισμός της Π/Α των ΗΠΑ UCLASS για την δημιουργία του μη επανδρωμένου καταδρομικού – βομβαρδιστικού με απονήωση από αεροπλανοφόρα. Στον διαγωνισμό συμμετέχουν οι εταιρείες Northtrop Grumman, Boeing, General Atomics και Lockheed Martin. Η δημιουργία του επί του αεροπλανοφόρου UAV αποτελεί ένα ιδιαίτερα δύσκολο πρόβλημα – θα πρέπει να πραγματοποιεί προσνήωση σε κινούμενο αεροπλανοφόρο. Η δημιουργία των UAV πολλαπλών και μιας χρήσεων για την χρήση σε διάφορες κινούμενες πλατφόρμες, μέχρι και σε υποβρύχια και σε αεροσκάφη περιπολίας, αποτελεί σήμερα τον βασικό τομέα ανάπτυξης αυτής της τεχνολογίας.

Σήμερα έχουν ξαναρχίσει οι εργασίες για την δημιουργία της βομβαρδιστικό-κατασκοπευτικής πλατφόρμας νέας γενιάς. Το αεροσκάφος σχεδιάζεται να είναι ελάχιστα παρατηρούμενο, υποηχητικό και επανδρωμένο. Αυτό σημαίνει, πως θα μπορεί να χρησιμοποιείται όπως ως UAV έτσι και ως επανδρωμένο αεροσκάφος.

Σχετικά με τα αεροσκάφη της πέμπτης γενιάς μπορεί να ειπωθεί, πως η εμπειρία των ΗΠΑ στην δημιουργία τους είναι αποτυχημένη στο σύνολό της. Ένα καλό αεροσκάφος με μεγάλη προοπτική του εκσυγχρονισμού του και την διεύρυνση των πολεμικών του δυνατοτήτων, το Lockheed Martin F-22, έχει κατασκευαστεί σε μικρή σειρά (187 αεροπλάνα), από τα οποία τα 2 έχουν χαθεί σε ατυχήματα, και ένα – σε καταστροφή, αιτία της οποίας αποτέλεσε η ατέλεια του πιλοτικού συστήματος υποστήριξης ζωτικών λειτουργιών. Το νέο αεροσκάφος F-35, το οποίο περνά από δοκιμές, πάσχει ταυτόχρονα από δύο ανίατες ασθένειες: την υπερβολική καθολίκευση των λειτουργιών του και την ανεξέλεγκτη αύξηση του κόστους. Έχοντας ένα άριστο αεροηλεκτρονικό σύστημα και την όντος μειωμένη αναγνώριση από ραντάρ, το αεροσκάφος δεν έχει υπερηχητική πτητική ταχύτητα, έχει περιορισμένη ικανότητα ελιγμών και περιορισμένα δυναμικά χαρακτηριστικά, όπως επίσης αρκετά περιορισμένες δυνατότητες μεταφοράς πολεμικού φορτίου.

Ως εναλλακτική λύση οι εταιρείες Boeing και Lockheed Martin προτείνουν τις παραλλαγές των υπαρχόντων αεροσκαφών F-15, F-16 και F/A-18E/F, τα οποία έχουν μειώσει σημαντικά την αναγνώρισή τους από ραντάρ και έχουν προηγμένες μαχητικές δυνατότητες.

Υπό την αιγίδα του οργανισμού DARPA πραγματοποιείται ενεργή δράση για την κατασκευή υπερηχητικών αεροσκαφών, τα οποία έχουν μεγάλη πτητική ικανότητα (4-18 χιλ. χλμ.) και είναι παράλληλα λιγότερο ευάλωτα.